Tadeusz Danilewicz ps. „Kuba”, „Kossak”, „Doman”, „Łoziński” (ur. 21 września 1895 w Przedrzymichach Małych, zm. 21 listopada 1972 w Huddersfield) – major Wojska Polskiego, członek NOW i NSZ, komendant główny NZW, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Był synem Józefa i Wiktorii z Buczków. W 1913, po ukończeniu C. K. Gimnazjum w Żółkwi, rozpoczął studia w Akademii Handlowej we Lwowie. Od września 1915, podczas I wojny światowej, służył w c. i k. 58 pułku piechoty. W lipcu 1916 ukończył Szkołę Oficerów Rezerwy i został instruktorem w batalionie zapasowym 58 pułku piechoty. We wrześniu tego roku rozpoczął naukę w Szkole Oficerskiej. W lutym 1917, po zakończeniu nauki, przydzielony został do batalionu marszowego w charakterze instruktora. W maju tego roku objął dowództwo plutonu, a następnie kompanii w 58 pułku piechotyCzęść źródeł podaje, że w 1917 r. walczył w jednostkach polskich formowanych w Rosji..

W listopadzie 1918, podczas przedzierania się do Lwowa, zatrzymany został przez Ukraińców, ale udało mu się zbiec. Na początku grudnia tego roku ponownie zatrzymany i więziony w Kamionce Strumiłowej, Radziechowej, a od stycznia 1919 w Jazłowcu. Tam 7 czerwca został odbity przez żołnierzy polskich.