W konspiracji działał od listopada 1939, początkowo w Narodowo-Ludowej Organizacji Wojskowej, gdzie był oficerem sztabu Komendy Obwodu Jarosław. Od maja 1940 znalazł się w Narodowej Organizacji Wojskowej, w komendzie Okręgu Rzeszowskiego. Okresowo pełnił w niej funkcję szefa sztabu. W lipcu 1941 objął w Warszawie stanowisko zastępcy szefa Oddziału Organizacyjnego KG NOW, por. Augusta Michałowskiego ps. „Roman”. Nie podporządkował się decyzji Prezydium Zarządu Głównego SN o scaleniu NOW z AK i po rozłamie w NOW w lipcu 1942 i utworzeniu Narodowych Sił Zbrojnych został mianowany we wrześniu 1942 szefem Oddziału I Organizacyjnego KG NSZ. Od stycznia 1943 był jednocześnie szefem Wydziału Wojskowego w ZG SN. 7 marca 1944 został mianowany podpułkownikiem NSZ. Po scaleniu NSZ z AK od kwietnia 1944 był szefem sztabu KG NSZ (AK), w którym zgodnie z umowami zatwierdzono mu stopień podpułkownika. 23 maja tego roku został porwany na odprawie Komendy Okręgu Kielce NSZ (AK) przez bojówkę NSZ (ZJ), a następnie w tym samym dniu odbity przez oddział NSZ (AK). Brał udział w powstaniu warszawskim, przebywając na Północnym Śródmieściu. Po kapitulacji wyszedł z miasta razem z ludnością cywilną, mieszkając najpierw w Piotrkowie Trybunalskim, a następnie w Częstochowie.