W sierpniu tego roku przeniesiony został do sąsiedniego 14 batalionu granicznego na stanowisko oficera materiałowego. W grudniu 1927 objął dowództwo kompanii szkolnej 14 batalionu granicznego, a w sierpniu następnego roku powrócił do 13 Batalionu Granicznego na stanowisko dowódcy kompanii. W marcu 1931 przeniesiony został do 39 pułku piechoty Strzelców Lwowskich w Jarosławiu. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1936 w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku został przeniesiony do 3 pułku piechoty Legionów w Jarosławiu na stanowisko dowódcy batalionu.
Na czele I batalionu walczył w kampanii wrześniowej 1939 r. Od 23 września uczestniczył w obronie Modlina, stojąc na czele IV batalionu w 32 pułku piechoty. 29 września, po kapitulacji twierdzy, dostał się do niewoli niemieckiej. Po niespełna miesiącu został zwolniony z niewoli i powrócił do Jarosławia.