Akcja więzienna thumb|Żydzi zmuszeni do ekshumacji ofiar NKWD. Podwórze więzienia w Tarnopolu Decyzją wojskowego komendanta miasta za ekshumację ciał ofiar NKWD odpowiadała ukraińska administracja. Do wykonywania tej pracy zmuszono Żydów, którzy musieli pracować bez wytchnienia, jedzenia i picia. Osoby, które przestawały pracować, były bite do śmierci przez pilnujących je Niemców (najpewniej żołnierzy SS "Wiking") i Ukraińców. Według niektórych przekazów Żydzi musieli też obmywać zwłoki, pocałować je, a użytą do umycia wodę wypijać. Więzienie jest również wymieniane jako miejsce, gdzie przypędzane grupy Żydów od razu rozstrzeliwano. Ukraiński lekarz Roman Moroz ("R. Ostroźkyj") wspominał, że 4 lipca wieczorem kilkunastu esesmanów wkroczyło do więzienia, spędziło pracujących Żydów w jedno miejsce i dokonało egzekucji przy pomocy pistoletów maszynowych i granatów.

4 lipca podczas ekshumacji odnaleziono ciała trzech żołnierzy Wehrmachtu. Następnego dnia wydobyto siedem ciał żołnierzy Luftwaffe. W sumie w tarnopolskim więzieniu znaleziono ciała 10 niemieckich żołnierzy. Ich identyfikacja była niemożliwa z powodu braku nieśmiertelników oraz zaawansowanego rozkładu i "zniekształcenia" zwłok. Wygląd ciał sprawiał na obserwatorach wrażenie, że więźniowie byli przed śmiercią torturowani przez enkawudzistów. Zdaniem Kaia Struvego w rzeczywistości był to efekt postrzału w tył głowy oraz zaawansowanego rozkładu.