W 1934 był porucznikiem rezerwy 83 pułku piechoty w Kobryniu, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 893. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień w Pińsku. Na stopień kapitana rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 30. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
W Senacie zasiadał w Komisji Administracyjnej i Regulaminowej. Nadal też pełnił różnego rodzaju funkcje harcerskie jako członek NRH i Komisji Kół Harcerzy z Czasów Walk o Niepodległość. W 1939 był przewodniczącym Zarządu Okręgu Warszawskiego ZHP.
Okupacja niemiecka W okresie okupacji niemieckiej pozostał w kraju i uczestniczył w tajnej działalności Naczelnictwa ZHP, współpracując z księdzem hm RP Janem Mauersbergerem przewodniczącym ZHP podczas wojny.
Po wojnie Po wojnie uczestniczył w pracach Komisji Historycznej NRH i Kręgu „Wigry” przy Głównej Kwaterze ZHP.
Całe swoje życie poświęcił służbie Polsce. Był jedną z najwybitniejszych postaci polskiego harcerstwa. Nigdy nie stracił kontaktu ze swoją macierzystą 16 Warszawską Drużyną Harcerzy.