Bitwa pod Świdnem – bitwa Powstania Styczniowego stoczona 29 października 1863 roku w Świdnie przez stuosobowy oddział powstańców i oddział pułkownika Rambacha.
Źródła rosyjskie podają jej następujący przebieg:
Polskie źródła to zbiorowy akt zgonu zamieszczony w księgach parafialnych Parafii pw. Piotra i Pawła we Wierzbnie:Działo się to we wsi Wierzbno dnia 31 października 1863 r. o godzi. 12. W wymienionym dniu stawili się Stanisław Kowalczyk, kolonista ze Świdna, lat 65 i Jan Miśkiewicz, kolonista z Emina, lat 48 liczący i obwieścili, że dnia 29 bieżącego miesiąca robili od godz. 9 do 10 rano na polu boju wsi Świdno i Emina, znaleźli mężczyzn 17 imienia i nazwiska niewiadomych, lat od 18 do 30 mających. Przekonaliśmy się naocznie o zajściu tych 17 nieznajomych, akt stawiających świadków odczytawszy, podpisaliśmy. Ks. Jan Niemyski - proboszcz Parafii Wierzbno utrzymujący akta stanu cywilnego. thumb|left|Miejsce pochówku powstańców styczniowych Na podstawie aktu zgonu można stwierdzić, że pod Świdnem zginęło 17 powstańców. Koloniści zbierają ciała pobitych z pól świdnowskich i przywożą je do Wierzbna. Tam zostają pochowani na terenie przykościelnym. Obecnie w miejscu mogiły znajduje się płyta nagrobna oraz kamień z Orłem oraz napisem: "Bóg Honor i Ojczyzna".