Nowe władze Azerbejdżanu przystąpiły do kontrofensywy latem 1992, w wyniku której odzyskały region Ağdərə i szykowały się do uderzenia, które miało ponownie odciąć Górski Karabach od Armenii w rejonie Laczinu. Ofensywa azerska straciła jednak początkowy impet. Odcięcie Górskiego Karabachu od Armenii zakończyło się klęską w październiku 1992, a w zimie 1993 doszło z kolei do kontrofensywy ormiańskiej, rezultatem której było odbicie większości utraconych wcześniej terytoriów. W kwietniu 1993 wojska ormiańskie weszły do Kəlbəcəru, miasta o szczególnym znaczeniu strategicznym. Wydarzenie to stało się przyczyną kolejnego kryzysu politycznego w Azerbejdżanie, w rezultacie którego prezydent Elçibəy został obalony, a urząd ten objął Heydər Əliyev. Nowy prezydent Azerbejdżanu dokonał reorganizacji sił zbrojnych, likwidując organizacje militarne niezależne od armii państwowej i wcielił do niej ich dawnych członków, zorganizował także powszechny pobór. W grudniu 1993 wzmocnione wojska azerskie przeszły przez pasmo górskie Murovdağ w marszu na Kəlbəcər. Nadmierne rozciągnięcie linii zaopatrzenia w trudnym terenie doprowadziło jednak do załamania się ofensywy w lutym roku następnego.