Wiktor Rojek (ur. 1 lutego 1926 w Ząbkach pod Warszawą, zm. 21 czerwca 1979 w Katowicach) – polski inżynier elektromechanik, autor podręczników specjalistycznych.

Życiorys Był synem Tadeusza (robotnika w cegielni w Ząbkach) i Adeli z Kwasiborskich. W czasie wojny uczył się w szkole zawodowej w Starachowicach, w latach 1943–1944 był w niej instruktorem. Służył w Armii Krajowej. Po wojnie podjął pracę mechanika samochodowego w hucie „Laura” w Siemianowicach Śląskich. W 1947 został skierowany na studia w krakowskiej Akademii Górniczej, które ukończył w 1951 z dyplomem magistra inżyniera elektromechanika. Na ostatnim roku studiów był jednocześnie młodszym asystentem w I Katedrze Maszynoznawstwa uczelni, wówczas już pod nazwą Akademia Górniczo-Hutnicza (AGH). W okresie studenckim działał społecznie, m.in. w Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej i Bratniej Pomocy Studenckiej.

Po studiach został zatrudniony w Głównym Instytucie Górnictwa w Katowicach;