thumb|240px|Wewnętrzny fragment obwarowań Zamek Cylejski (Wysoki, Stary Zamek) (słoweń. Celjski grad lub Celjski zgornji Stari Grad) – ruiny zamku w słoweńskim Celje, dawnej siedziby miejscowych możnowładców.
Zbudowany na trzech wzgórzach położonych na południowy wschód od miasta Celje, gdzie rzeka Savinja szerokimi zakolami spływa w dolinę Laško. W średniowieczu był największym zamkiem na ziemiach dzisiejszej Słowenii i na obszarze wschodnioalpejskim, zajmując powierzchnię niemal 5500 m². Najstarsze o nim wzmianki w dokumentach pochodzą z 1322 i 1344 roku. W starej części Celja znajduje się również miejska siedziba hrabiów – tzw. Zamek Dolny (Spodnji grad).
Historia Forteca, która w pierwszej połowie XIII wieku została wzniesiona w zachodniej części pasma wzgórz przez karyntyjskich hrabiów Heuburga, stanowiła potem własność innych miejscowych możnowładców. Od 1341 znalazła się w posiadaniu rodu Žovnek (późniejszych hrabiów cylejskich), co łączyło się z podjęciem jej gruntownej rozbudowy. We wschodniej części zamkowych umocnień pozostałością tego okresu jest czteropoziomowa Wieża Fryderyka (Friderikov stolp), myląco nazywana tak (od niem. Bergfried) jako pełniąca funkcję stołpu.