Podczas trzęsienia ziemi (1348) zniszczeniu uległa część najwcześniejszej zabudowy romańskiej.
Wzrost znaczenia możnowładców cylejskich decydował o stopniowej przebudowie zamku, w którym w XV wieku poszerzano część mieszkalną (palatium), obejmującą też pomieszczenia reprezentacyjne. Jedyny w niej element obronny stanowi zachowana dotąd tzw. Wieża Pelikana. Całość otoczona jest rozległym murem obwodowym z główną bramą wjazdową chronioną silną basteją.
Jednakże już pod koniec tego stulecia hrabiowie cylejscy przenieśli swą stałą rezydencję do miasta, pozostawiając stary zamek kasztelanowi i jego załodze, a od drugiej połowy XV w. z ramienia cesarza rezydowali tam nominowani burgrabiowie. Pod koniec wieku XVII, wraz z utratą strategicznego znaczenia warowni, rozpoczął się proces jej destrukcji nasilający się od połowy XVIII wieku.
W początkach XIX stulecia całkowicie zrujnowana budowla jako prywatny kamieniołom stała się tanim źródłem pozyskiwania budulca dla miejscowej ludności. Po odzyskaniu niepodległości zapoczątkowano systematyczne prace nad odbudową i renowacją zamku uważanego obecnie za jedno z symbolicznych miejsc państwowości słoweńskiej.
Bibliografia Michał Jurecki: Słowenia. Praktyczny przewodnik. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2007, , s. 296-297 Aleš Stopar: Stari grad Celje. Starožitnosti: vodnik Pokrajinskega muzeja Celje 2. Celje: Pokrajinski muzej, 2006
Cejle Kategoria:Celje