Humilitas bardzo często przed krucyfiksem wylewała krwawe łzy, podczas medytacji nad śmiercią i męką Jezusa. Innym razem objawiła jej się Maryja z dzieciątkiem Jezus. Matka Boża podała Go świętej by mogła go ukołysać. Po tym wydarzeniu Humilitas prosiła pewnego rzemieślnika, by wyrzeźbił figurkę Jezusa według jej opisu. Kiedy leżała sparaliżowana, w jej klasztorze nie brakowało chleba, mimo głodu, którego doświadczali mieszkańcy Florencji.
W 1309 r. Humilitas doznała udaru mózgu. Została sparaliżowana i straciła głos. Zmarła 22 maja 1310 r. w piątek – tak jak tego pragnęła. Pochowana została we Florencji. Elewacji dokonano w rok po śmierci opatki. Relikwie spoczęły w klasztorze Świętego Ducha w Bagno a Ripoli.
Aprobaty kultu dokonał 27 stycznia 1720 papież Klemens XI, zaś w 1942 roku ogłoszona została patronką Faenzy.
W ikonografii przedstawiana jest z atrybutem, którym jest kaptur z owczej skóry.
Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest w dies natalis (22 maja).
Zobacz też wstawiennictwo świętych
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Włoskie zakonnice Kategoria:Mistycy chrześcijańscy Kategoria:Włoscy święci katoliccy Kategoria:Urodzeni w 1226 Kategoria:Zmarli w 1310 Kategoria:Kanonizowani przez Klemensa XI Kategoria:Ludzie urodzeni w Faenzy