rozkręcania torów kolejowych, podpalania transportów jadących na front wschodni, zniszczenia znaku „V” – symbolu zwycięstwa, umieszczonego przez Niemców w 1941 na placu Marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie (wówczas Adolf-Hitler-Platz), spalenia flag niemieckich, wiszących na Gmachu Zachęty.

Do konspiracji wprowadził: matkę Aleksandrę Kifer pseudonim „Oleńka” (ojciec Jan Kifer zmarł w 1938), siostrę Halinę Kifer pseudonim „Kropelka” oraz dalszą rodzinę i przyjaciół tworząc grupę, która weszła potem w skład Batalionu „Miotła” w Zgrupowaniu „Radosław” i walczyła w powstaniu warszawskim. Utworzył w rodzinnym domu w Czechowicach – Ursusie skład broni, amunicji, prasy konspiracyjnej oraz punkt nasłuchów radiowych.

W dniu 1 października 1942 został aresztowany na skutek donosu w swoim domu wraz z matką, siostrą i koleżanką z konspiracji przez funkcjonariuszy Gestapo pod zarzutem gromadzenia broni i przynależności do Armii Krajowej. Przewieziony został do siedziby Gestapo przy al. Szucha, gdzie przeszedł ciężkie przesłuchania, następnego dnia osadzony w więzieniu śledczym na Pawiaku. W dniu 18 listopada 1942 z Pawiaka wywieziony został transportem do niemieckiego obozu koncentracyjnego Kl Auschwitz. Otrzymał numer obozowy 76133. Nie pomógł wpłacony przez matkę, przy użyciu pośrednika, wysoki okup.