Kasper Rokenberg herbu własnego (ur. ok. 1400 w Krakowie, zm. po 8 października a przed 12 listopada 1462 roku) – polski prawnik kanonista, trzykrotny rektor Akademii Krakowskiej w latach 1467-1459, duchowny, scholastyk krakowskiej kapituły katedralnej od 1453 roku, prepozyt nowosądeckiej kapituły kolegiackiej od 1448 roku, kanonik wrocławskiej kapituły katedralnej od 1434 roku.
Pochodził z krakowskiej rodziny patrycjuszowskiej, otrzymał szlachectwo z własnym herbem (według znającego go osobiście Jana Długosza). Studiował na Uniwersytecie Krakowskim w latach 1416–1420. W 1422 roku uzyskał magisterium sztuk wyzwolonych, a kilka lat później licencjat prawaStanisław Salaterski, Katalog prałatów i kanoników kapituły św. Małgorzaty P. M. w Nowym Sączu (1448-1791), w: Nasza Przeszłość : studia z dziejów Kościoła i kultury katolickiej w Polsce, Tom 80 (1993), s. 209-210.. Trzykrotnie pełnił funkcję rektora uczelni krakowskiej (1457, 1459, 1460).