Powstanie i opis obrazu thumb|250px|Szkic Whistlera z widocznymi kwiatami, usuniętymi w ostatecznej wersji dzieła. Obraz przedstawia Christine Spartali (1845?–1884), Greczynkę z pochodzenia, córkę Michaela Spartali, późniejszego konsula generalnego Grecji w Londynie i siostrę Marii Spartali. Christine Spartali pozowała Whistlerowi zimą 1863–1864, po czym zasugerowała ojcu kupno dzieła, ale ten nie zgodził się. Maria Spartali wspominała, iż praca nad portretem siostry początkowo szła Whistlerowi sprawnie, ale wkrótce zaczęła się przeciągać. Whistler zmieniał koncepcje ostatecznej wersji dzieła. Częściowo zamknął okiennice, aby odciąć dopływ bezpośredniego światła; Christine Spartali stała w jednym końcu pokoju, obok niej znajdowało się płótno, a Whistler spoglądał na obraz z dystansu, po czym nagle podbiegał, wykonywał ruch pędzlem, po czym znów się oddalał. Sesja trwała, dopóki modelka nie rozchorowała się. Podczas choroby pozowała w długiej koszuli, a kiedy poczuła się lepiej, Whistler przyszedł pewnego dnia i wykonał rysunek jej głowy. Później Christine Spartali pozowała jeszcze kilkakrotnie, dopóki artysta nie ukończył obrazu. Portret znanej piękności lat 60. XIX w.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Księżniczka z Krainy Porcelany · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.