Od tamtej chwili dzieje obrazu są nierozerwalnie związane z Leylandem i z tzw. Pawim Pokojem (Peacock Room). Pawi Pokój był początkowo pokojem jadalnym w londyńskim domu Leylanda. W pokoju znajdowała się cenna kolekcja chińskiej porcelany (która stała się pretekstem do tytułu obrazu Whistlera). Wystrój wnętrza zaprojektował architekt Thomas Jeckyll. Aby ukazać w sposób atrakcyjny kolekcję Leylanda Jeckyll skonstruował zestaw misternie rzeźbionych półek, a na ścianach zawiesił zabytkową, pozłacaną skórę. Gdy Leyland stał się właścicielem Księżniczki, obraz zajął eksponowane miejsce nad kominkiem. Mając na uwadze odpowiedni dobór kolorystyki wnętrza Jeckyll skonsultował się z Whistlerem. Whistler dokonał początkowo niewielkich zmian w wystroju Pokoju, ale gdy Leyland wyjechał w sprawach służbowych do Liverpoolu, dokonał dalszych zmian nie informując o nich zleceniodawcy. Charakterystycznym elementem wystroju stał się deseń z pawich piór (od których pokój wziął swą nazwę), umieszczony na suficie i okiennicach. Pod powrocie Leylanda doszło między nim a Whistlerem do kłótni. Niezadowolony z ostatecznego efektu Leyland odmówił wypłaty wynagrodzenia, które miało wynieść 2 000 gwinei (ok. 200 000 dolarów dzisiaj).