Ostatecznie doszło między nim a Whistlerem do ugody; artysta otrzymał połowę pierwotnej sumy i pokój został w 1877 ukończony. Whistler wyjechał i nie dane mu było nigdy więcej zobaczyć swego dzieła. Leyland nie dokonał jednak żadnych zmian w wystroju wnętrza i kontynuował budowanie kolekcji porcelany aż do swojej śmierci w 1892. Dwanaście lat później Pawi Pokój zabrano z domu Leylanda i wystawiono w galerii sztuki w Londynie. Księżniczkę z Krainy Porcelany w 1903 kupił Charles Lang Freer (1854–1919), przedsiębiorca i kolekcjoner z Detroit, który później założył muzeum sztuki Freer Gallery of Art. W 1904 zakupił on również Pawi Pokój, który został rozebrany i ponownie zmontowany w jego posiadłości w Detroit, gdzie służył jako salon wystawowy jego kolekcji ceramiki. W 1906 Freer podarował Pokój wraz z wyposażeniem Smithsonian Institution. Po jego śmierci w 1919 Pokój przewieziono do Waszyngtonu i zmontowano w galerii imienia darczyńcy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Księżniczka z Krainy Porcelany · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.