Wiele z jego zdjęć powielanych było w formie pocztówek.
W 1939 r. został powołany do 36. pułku piechoty, był internowany przez dwa lata w Rumunii, po czym nielegalnie powrócił do Krakowa, gdzie ukrywał wyniesione z Drukarni Narodowej klisze ze zdjęciami ukazującymi działalność nazistów w Krakowie. Ukrywał także broń żołnierzy Armii Krajowej i pomagał przy powielaniu prasy konspiracyjnejE. Piotrowska, Stanisław Mucha. Fotograf-dokumentalista i miłośnik Krakowa, Kraków 2007, s. 12–13..
W 1945 r. fotografował wnętrza zamku wawelskiego po opuszczeniu ich przez hitlerowców, a dla Nadzwyczajnej Radzieckiej Komisji Państwowej do Badania Zbrodni Niemiecko-Faszystowskich Agresorów wykonał serię zdjęć ukazujących obóz Auschwitz po wyzwoleniu. Działał na rzecz środowiska krakowskich fotografów, w 1948 został wybrany sekretarzem Cechu Fotografów w Krakowie. Od 1952 r. członek Polskiego Związku Fotografików (później ZPAF-u Delegatura Krakowska).
Uczestniczył w wystawach międzynarodowych, m.in. w Polnische Kunstphotographik der Gegenwart w Rapperswilu (1947), Lengyel Fotomuveszti Kiallitas w Budapeszcie (1961), Zbiorowej Wystawie Fotografiki Polskiego Towarzystwa Fotograficznego w Londynie (1962), IV Internationale Fotoschau der Ostseelander w Rostocku (1963).