Bitwa pod Zallaqą (zwana też bitwą pod Zallaca lub Sagrajas) – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniu 23 października 1086 r. w trakcie rekonkwisty pomiędzy siłami Almorawidów pod wodzą Jusufa ibn Taszfina i wojskiem króla Kastylii Alfonsa VI. Bitwa zakończyła się zwycięstwem muzułmanów.
W pierwszej połowie XI po upadku Kalifatu Córdoby w Al-Andalus wzrosły Królestwa Kastylii, które starało się podporządkować sobie muzułmańskie enklawy w regionie. W roku 1086 Maurowie poprosili o pomoc w walce z Alfonsem VI Berberów z północnej Afryki. Władca Kastylii w poprzednich latach osiągnął znaczne sukcesy terytorialne, zajmując liczne ziemie muzułmańskie. Bezpośrednią przyczyną wysłania prośby do Berberów stało się zajęcie przez Alfonsa w roku 1085 miasta Toledo, rządzonego dotychczas przez dynastię Dhun-Nunidów. Na apel muzułmanów odpowiedział Jusuf ibn Taszfin, który na czele swojej armii opuścił Maroko i udał się do Andaluzji. Kierując się na północ, Almorawidzi podjęli marsz w rejony zajęte przez Kastylijczyków. Po drodze armię Jusufa wzmocniły kontyngenty Maurów zamieszkujące Andaluzję.