kosztował jedną miedzianą manilę..
Manile początkowo były rozpowszechnione w całej południowej, przybrzeżnej części obecnej Nigerii, jednak w połowie XIX w. na obszarach położonych na zachód od delty Nigru ich rolę przejęły inne płacidła. Od tego czasu były podstawowym środkiem płatniczym miejscowej ludności na obszarze delty Nigru i południowo-wschodniej Nigerii; ..
left|thumb|Inny mosiężny relief z fasady pałacu królewskiego w Beninie przedstawiający dworskiego urzędnika z manilami w ręku
W Brytyjskiej Afryce Zachodniej od końca XIX stulecia. zaczęto dążyć (m.in. przez przyjmowanie podatków, opłat sądowych i karnych, a także opłat za niektóre towary wyłącznie w pieniądzu brytyjskim) do stopniowego wycofania lub znacznego ograniczenia tradycyjnych płacideł opartych na metalowych wyrobach takich jak manile. Związane to było z wprowadzaniem na szerszą skalę brytyjskiej waluty do handlu z kolonią, co wobec powszechnego stosowania płacideł oznaczało funkcjonowanie na danym terytorium dwóch niezależnych od siebie systemów płatniczych, co z kolei stwarzało liczne trudności w kontrolowaniu gospodarki, handlu i finansów oraz w polityce podatkowej. Ponadto, ze względu na bardzo niską wartość w stosunku do brytyjskiego pieniądza, np. za towar wartości 20 szylingów otrzymywano w 1934 r.