Od 1 czerwca 1951 dowódca 2 eskadry 2 pułku lotnictwa myśliwskiego w Krakowie-Babicach, od grudnia 1951 pomocnik dowódcy pułku, od lutego 1953 inspektor techniki pilotażu 7 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego w Krakowie. 1953–1956 dowódca 2 pułku lotnictwa myśliwskiego w Krakowie, od lipca 1955 w stopniu podpułkownika. Następnie pomocnik dowódcy ds. pilotażu, a od marca 1957 dowódca 6 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego we Wrocławiu. Od października 1957 zastępca dowódcy 3 Korpusu Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju do spraw lotnictwa myśliwskiego (dowódca lotnictwa myśliwskiego tego korpusu). Od czerwca 1959 kierował oddziałem szkolenia personelu latającego w Zarządzie Szkolenia Lotnictwa w Dowództwie Wojsk Lotniczych i OPL w Warszawie. Uczestniczył w formowaniu nowo utworzonego Dowództwa Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju, gdzie od sierpnia 1958 był zastępcą dowódcy tych wojsk – szefem lotnictwa myśliwskiego OPL. W latach 1962–1966 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP, po czym został zastępcą dowódcy 1 Korpusu Obrony Powietrznej Kraju ds. liniowych w Warszawie. Od stycznia 1968 do listopada 1971 dowódca 2 Korpusu Obrony Powietrznej Kraju w Bydgoszczy. 9 października 1968 mianowany generałem brygady;