Wielokrotnie akompaniował na fortepianie występom Karla Krausa.
W roku 1930 przeniósł się do Warszawy. Zamieszkał na Saskiej Kępie przy ul. Krynicznej 1, potem przy ul. Racławickiej 29.
Od roku 1933 prowadził lektorat języka niemieckiego w Wyższej Szkole Wojskowej, działał jako kompozytor i tłumacz.
W roku 1934 w Instytucie Propagandy Sztuki został kierownikiem muzycznym kabaretu.
W roku 1936 przeniósł się z Warszawy do Osady Granica (obecnie dzielnica Komorowa), w połowie 1937 do Osady Ostoja koło Pruszkowa. W roku 1937 powrócił do twórczości poetyckiej w języku niemieckim. W roku 1938 udzielił w swoim domu gościny pisarzowi i dramaturgowi austriackiemu Franzowi Theodorowi Csokorowi.
We wrześniu 1939 opuścił Polskę. Przez Rumunię i Francję dostał się do Wielkiej Brytanii. Okres II wojny światowej spędził w Szkocji. Współpracował z zorganizowanym przez Jerzego Kołaczkowskiego Chórem Wojska Polskiego. 19 stycznia 1949 objął w Instytucie Kultury Polskiej w Londynie obowiązki kierownika muzycznego. W Wielkiej Brytanii spotkał ostatnia miłość swojego życia, Szkotkę Davinę Robertson, która zmarła na gruźlicę w roku 1948.