W połowie lipca 1950 przybył do Polski, aby zorientować się w możliwości powrotu na stałe. Spotkał się m.in. z Jarosławem Iwaszkiewiczem oraz Andrzejem Panufnikiem, którzy nie udzielili mu oczekiwanej przez niego pomocy w powrocie do kraju. Wracając do Londynu doznał wylewu na lotnisku Okęcie. Zmarł w szpitalu Dzieciątka Jezus w wieku 66 lat.
Biografia Jana Śliwińskiego-Effenbergera została napisana przez prof. Cezarego W. Domańskiego, który zweryfikował i poprawił wiele informacji podawanych błędnie w dotychczasowych źródłach. Nieprawdziwa jest data śmierci Śliwińskiego (31 lipca 1950) widniejąca na tabliczce na jego grobie na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Nieprawdziwe były również informacje na temat jego stosunków osobistych (rzekome małżeństwo z Niną Okuszko-Effenbergerową, nieudowodnione posiadanie 20 synów itp.) oraz liczne szczegóły z jego życia.