Pierwszą stworzył dla niego francuski malarz Joseph Duplessis, lecz nie została przyjęta. Franklin sam sporządził pastelową kopię i przed powrotem do Stanów pozostawił ją u przyjaciela we Francji, obawiając się, iż obraz nie wytrzyma morskiej podroży. W tym samym czasie jego przyjaciółka, Antoine-Laurie-Anne-Pierrette Paulze, sporządziła olejną kopię portretu i wysłała go do Filadelfii. Przyszły prezydent był zadowolony z kopii. W liście do malarki, z 23 października 1788 roku, napisał: Kiedy na początku XX wieku ambasador amerykański w Anglii, Joseph H. Choate gościł w rodzinnej posiadłości Greyów u gubernatora Kanady Alberta Henry’ego George’a, zobaczył nad kominkiem w sali głównej portret Franklina. Swoim odkryciem podzielił się z Francisem Rawlem, członkiem Amerykańskiego Stowarzyszenia Filozoficznego, założonego przez byłego prezydenta. Dzięki staraniom jego i ambasadora w kwietniu 1906 roku portret powrócił do Filadelfii uświetniając obchody dwustulecia urodzin Franklina. Wcześniej lord Grey napisał do prezydenta Theodore’a Roosevelta list, w którym odnosił się m.in. do wcześniejszej korespondencji Franklina z madame Lavoisier: Portret znalazł swoje stałe miejsce w Białym Domu w Waszyngtonie.