Na przestrzeni lat tylko dwukrotnie opuścił swoją siedzibę: w 1936 roku, gdy został wypożyczony na wystawę w nowojorskim Metropolitan Museum of Art, oraz w 1956, gdy znalazł się w siedzibie Amerykańskiego Towarzystwa Filozoficznego z okazji dwieście pięćdziesiątej rocznicy urodzin Franklina.
Kopie portretu Zanim portret Benjamina Franklina trafił do Filadelfii, Wilson sporządził jeszcze dwie jego kopie. Pierwsza była bardziej opracowana i przedstawiała Franklina jako półpostać na tle szalejącej burzy. Obraz prawdopodobnie został sprzedany. W 1946 roku znajdował się w Anglii w kolekcji lordów Albermarle, następnie został wystawiony na aukcji w Stanach Zjednoczonych i nabyty przez Departament Stanu USA, w posiadaniu którego znajduje się obecnie.Druga kopia była wierniejsza oryginałowi. Jej sztych w 1761 roku wykonał miedziorytnik James McArdell. Kopia ta została zamówiona przez Franklina jako prezent dla doktora Thomasa Bonda. Po jego wykonaniu wysłano go do Stanów Zjednoczonych. Obraz jednak z powodu złego werniksu popękał i Wilson wykonał jego kolejną wersję. Za wzór posłużyła prawdopodobnie wersja lorda Albermarle. Kopia Bonda znajdowała się w jego kolekcji do 1855 roku, kiedy to kupił ją wnuk Franklina.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obrazy Benjamina Wilsona Kategoria:Obrazy w amerykańskich kolekcjach Kategoria:Portrety postaci historycznych