W latach 1930–1931 był korepetytorem w Operze Królewskiej w Sztokholmie, a później nauczycielem muzyki w Malmö i Lund. W latach 1933–1937 pracował również jako krytyk muzyczny w Lunds Dagblad. W ramach Światowych Dni Nowej Muzyki zorganizowanych przez Międzynarodowe Towarzystwo Muzyki Współczesnej w 1934 we Florencji zwrócił na siebie uwagę Sinfoniettą, która przyniosła mu rozgłos w latach 30. XX w. W latach 1937–1943 pracował jako dyrygent, kompozytor i producent w Sveriges Radio (wówczas pod nazwą Radiotjänst). W tym okresie powstały jego kompozycje Pastoralsvit i Förklädd gud. Na stanowisku dyrygenta radiowej orkiestry kameralnej pracował do 1953. W latach 1947–1959 był profesorem kompozycji w Kungliga Musikhögskolan, a w latach 1961–1966 director musices na Uniwersytecie w Uppsali. W latach 1939–1963 zasiadał w zarządzie Föreningen Svenska Tonsättare (Związku Kompozytorów Szwedzkich), będąc w latach 1942–1947 jego wiceprzewodniczącym. W 1971 osiadł w Helsingborgu. W 1976 wycofał się z życia muzycznego
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lars-Erik Larsson (kompozytor) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.