W styczniu 1917 roku został mianowany na stopień kapitana. 9 lutego pogłębia się choroba Zoszczenki (wada serca – efekt ataku gazem niemieckich wojsk) i po hospitalizacji zostaje odesłany do rezerw. Latem Zoszczenko został mianowany naczelnikiem poczty i telegrafów i komendantem urzędów pocztowych Piotrogrodu. Szybko oddał stanowiska i wyjechał do Archangielska, gdzie pełnił stanowisko adiutanta archangielskiego pułku.
Zrezygnował z propozycji emigracji do Francji. Już za władzy sowieckiej, jako rezerwista, pracował jako sekretarz sądu, nauczyciel chowu królików i kur w guberni smoleńskiej.
Na początku 1919 roku, pomimo stanu zdrowia, dobrowolnie wstąpił do Armii Czerwonej – służył jako adiutant. Zimą brał udział w bitwach pod Narwą i Jamburgiem (obecnie Kirgisepp) w oddziale Stanisława Bułaka-Bałachowicza. W kwietniu został odesłany ze służby i oddelegowany z wojska po ataku serca i hospitalizacji. Został telefonistą w przygranicznej straży.