W czasie I wojny światowej i wojny domowej został pięciokrotnie uhonorowany orderami: 17 listopada 1915 roku Cesarskim i Królewskim Orderem Świętego Stanisława III stopnia z mieczem i kokardą za wybitne działania przeciw wrogowi; 11 lutego 1916 roku Orderem Świętej Anny IV stopnia za odwagę; 13 września 1916 roku Cesarskim i Królewskim Orderem Świętego Stanisława II stopnia z mieczem; w styczniu 1917 roku Orderem Świętego Równego Apostołom Księcia Włodzimierza IV stopnia; nienazwanym orderem za zasługi w czasie wojny domowej, który został udokumentowany w rozkazie, ale nigdy nie trafił do rąk Zoszczenki (sam autor chwalił się posiadaniem 5 orderów).
Praca literacka Ostatecznie porzucił służbę wojskową i w latach 1920–1922 parał się wieloma profesjami – był m.in. agentem policji sądowej, referentem Piotrogrodzkiego Portu Wojennego, stolarzem, szewcem, traperem. W tym samym okresie był częstym gościem studia literackiego wydawnictwa Vsemirnaya Literatura, której przewodził Korniej Czukowski.