tę broń mieli tylko obaj cywile, żołnierze mieli karabiny jednostrzałowe) przez około 15-20 minut. Prawdopodobnie atakujący pieszo Indianie ponieśli tutaj największe straty, bo ciała obu cywilów były najbardziej okaleczone.
Bitwa nazwana została przez białych Masakrą Fettermana, przez Indian Bitwą Stu Zabitych. Klęska wywarła olbrzymie wrażenie w Waszyngtonie. Była to jedna z dwóch bitew w historii armii USA, gdy żaden żołnierz nie uszedł z życiem.
Straty Indian nie są znane. Początkowo szacowano je na 160-200 zabitych (nie było to poparte źródłami). Indiańscy uczestnicy bitwy wspominali o kilkudziesięciu zabitych. Współcześni historycy po przeanalizowaniu tych świadectw obliczyli, że Indian zginęło 13 lub 14. Obliczenia te wynikły z tego, że indiańscy uczestnicy zawsze wspominali o kilku zabitych ze swojego plemienia i kilkudziesięciu z pozostałych dwóch (a zatem zawyżali straty innych, chcąc pokazać, że wojownicy macierzystego plemienia są dużo lepsi, skoro w tej samej bitwie stracili 10× mniej ludzi).
Bibliografia Dee Brown, Pochowaj me serce w Wounded Knee,
Kategoria:1866 w Ameryce Północnej Kategoria:Bitwy w 1866 Kategoria:Bitwy w historii Stanów Zjednoczonych Kategoria:Historia stanu Wyoming Fettermana Kategoria:Wojna Czerwonej Chmury