Żołnierze jednak po dotarciu do Szlaku Bozemana poszli dalej na północ do Doliny Peno. Nie jest znana przyczyna tej decyzji — albo rozkaz wydał Fetterman, albo (co jest uważane za prawdopodobniejsze) Grummond na czele kawalerzystów (27 żołnierzy i dwóch cywilów) pogalopował za 10 wojownikami na północ, a Fetterman usiłował z piechurami go dopędzić i zawrócić. Gdy oddział dotarł do doliny, do akcji przystąpili Indianie szarżując z obu stron na żołnierzy. Rozproszeni w szybkim marszu (a nawet biegu) piechurzy próbowali się skupić i bronić, ale konni Indianie byli szybsi, wjechali między nich i szybko wybili w walce wręcz (prawdopodobnie tutaj dzielnością odznaczył się trębacz Adolph Metzger, ponieważ jego ciało nie zostało okaleczone, ale przykryte skórą bizona). Kapitan Fetterman albo zginął w walce albo popełnił samobójstwo (świadectwa Indian są niejednoznaczne). Znajdujący się dalej kawalerzyści próbowali uciekać konno, ale zostali dogonieni i wybici. Jedynie dwaj cywile wiedzący doskonale, że Indianie na koniach są szybsi, zsiedli z koni, schowali się wraz z kilkoma żołnierzami wśród skał dostępnych jedynie pieszo i ostrzeliwali z szesnastostrzałowych karabinów Henry’ego (poprzedników sławnych Winchesterów;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Masakra Fettermana · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.