Pierwszy profesjonalny występ odnotowała w lipcu 1982 w rozgrywkach Pucharu Federacji, gdzie rozegrała spotkanie ze Szwajcarką Petrą Jauch Delhees, które przegrała 4:6, 4:6. Od października 1983 próbowała swoich sił w kobiecych turniejach ITF, odnosząc pierwszy sukces w Newcastle. Zdobyła tam bez straty seta swój debiutancki tytuł, pokonując po drodze rozstawioną z drugim numerem Neridę Gregory, a w finale Amerykankę Dee Ann Hansel 6:1, 6:2. W listopadzie 1984 po raz pierwszy wystartowała w kwalifikacjach do turnieju WTA, w Brisbane, ale została wyeliminowana w drugiej rundzie.
W lutym 1985 roku wywalczyła swoje drugie mistrzostwo w zawodach ITF, triumfując w Tasmanii, wyczyn ten powtórzyła w Canberze, a w Adelaide została pokonana w finale. W czerwcu wzięła udział w eliminacjach do wielkoszlemowego Wimbledonu, ale odpadła w trzeciej rundzie. W pierwszym meczu wygrała z Kanadyjką Jill Hetherington wynikiem 5:7, 7:5, 13:11. W lipcu odnotowała swój debiut w drabince głównej turnieju WTA, przechodząc w Newport eliminacje i dochodząc tam aż do ćwierćfinału. W drugiej rundzie ograła rozstawioną z czwartym numerem Kathy Jordan 6:4, 6:3. W sierpniu po raz pierwszy zagrała w zawodach wielkoszlemowych. W trzecim meczu w Nowym Jorku musiała uznać wyższość Ziny Garrison.