Stefan Loitz (Stefan Lois, Stephan Loitz, Stefan Loytz; ur. 1507, zm. styczeń 1584) – szczeciński kupiec i bankier, rajca Szczecina, sekretarz króla Zygmunta II Augusta, członek Komisji Morskiej, jeden z wysłanników królewskich na kongres szczeciński w 1570 roku.
Był synem Jana (II) Loitza, burmistrza Szczecina, oraz Anny Glinecke. W latach 1545-57 był rajcą w Szczecinie. W 1560 r. poślubił Beatę von Dassel, wdowę po lüneburskim patrycjuszu i warzelniku Casparze Viscule, która wniosła do małżeństwa udziały w warzelni w LüneburguSchröder‑Bornkampf, B. (2022). Gdańskie i lüneburskie inwentarze rodziny kupieckiej Loitzów jako źródło do historii sztuki i kultury XVI wieku. Porta Aurea, (21) 2022, s. 258, 265. https://doi.org/10.26881/porta.2022.21.11. Prowadził interesy m.in. w Schwerinie, Elblągu, Lüneburgu, Lubece, Lublinie, Prenzlau oraz w Danii. Podróżował też parokrotnie do Francji. Jedna z tych podróży w 1554 roku przyczyniła się do kłopotów Loitza. Cesarz Karol V oskarżył go o paktowanie z Francją, a Loitz z trudem uniknął aresztowania. Za udzielane Zygmuntowi Augustowi pożyczki (np. na zakup arrasów królewskich) otrzymał szerokie uprawnienia do sprzedaży soli w Koronie, wywozu soli z Wieliczki oraz zarządzania komorami solnymi w Toruniu i BydgoszczyLoitz Stefan, Zygmunt Boras, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t.