Edward Rogala (ur. 7 września 1937 w Strzemieszycach) – generał dywizji WP.
Życiorys Służbę wojskową rozpoczął w październiku 1954 jako podchorąży Oficerskiej Szkoły Piechoty nr 2 w Jeleniej Górze. Po rozformowaniu szkoły w 1955 kontynuował naukę w Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych w Poznaniu, po której ukończeniu w 1957 został promowany do stopnia podporucznika w korpusie oficerów wojsk pancernych. Następnie został wyznaczony na dowódcę plutonu czołgów (1957-1960) i kompanii czołgów (1960-1967) w 73 Pułku Zmechanizowanym w Gubinie (w strukturze 5 Dywizji Pancernej).
W latach 1967–1970 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Warszawie, po czym został pomocnikiem szefa Oddziału Szkolenia Operacyjnego Sztabu Generalnego WP. W latach 1973–1975 dowódca 68 Pułku Czołgów w Budowie, który pod jego dowództwem uzyskał tytuł Mistrza Gospodarności WP i miano przodującej jednostki Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Od 1975 szef sztabu – zastępca dowódcy 8 Dywizji Zmechanizowanej w Koszalinie. W latach 1976–1978 studiował w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie, następnie do 1979 szef sztabu i zastępca dowódcy 11 Dywizji Pancernej w Żaganiu w stopniu pułkownika.