W latach 1979–1983 szef Oddziału Operacyjnego – zastępca szefa sztabu Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu, 1983–1986 dowódca 10 Sudeckiej Dywizji Pancernej im. Bohaterów Armii Radzieckiej w Opolu.
26 września 1985 Rada Państwa PRL nadała mu stopień generała brygady. Nominację otrzymał 10 października 1985 w Belwederze z rąk przewodniczącego Rady Państwa PRL prof. Henryka Jabłońskiego. W latach 1986–1987 szef sztabu – zastępca dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego, 1987–1990 szef Zarządu Mobilizacji i Uzupełnień Sztabu Generalnego WP. W 1990 został wyznaczony na pełniącego obowiązki zastępcy szefa Sztabu Generalnego WP ds. organizacyjno-mobilizacyjnych. Postanowieniem z 16 października 1992 Prezydent RP Lech Wałęsa nadał mu stopień generała dywizji. Nominację wręczył mu 9 listopada 1992 w Belwederze Prezydent RP Lech Wałęsa. W listopadzie 1992 premier Hanna Suchocka powołała go na stanowisko szefa Obrony Cywilnej Kraju. Od kwietnia 1996 w rezerwie.
Awanse podporucznik - 1957 porucznik - 1961 kapitan - 1965 major - 1971 podpułkownik - 1974 pułkownik - 1978 generał brygady - 1985 generał dywizji - 1992
Życie prywatne Mieszka w Brzegu nad Odrą. Żonaty, dwoje dzieciJ. Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. III: M–S, Toruń 2010, s.