Gustav Bredemann (ur. 15 czerwca 1880 w Königswartha, zm. 20 listopada 1960 w Hamburgu) – niemiecki profesor botaniki i nauk rolniczych. Był pionierem badań nad walorami użytkowymi pokrzyw zwyczajnych.
Życiorys Bredemann studiował od 1903 nauki przyrodnicze na Uniwersytecie w Marburgu i tam otrzymał doktorat w 1908 za pracę z bakteriologii. Pracował w rolniczej stacji doświadczalnej, która w 1910 została przeniesiona do Kassel-Harleshausen. W 1913 roku został specjalistą ds. rolnictwa w Cesarskim Urzędzie Kolonialnym i wyjechał do Rabaul (Nowa Gwinea Niemiecka), gdzie był odpowiedzialny za ogród botaniczny. W latach 1916–1918 pracował jako członek komisji walczącej z plagą szarańczy w Anatolii, Syrii i Mezopotamii.
W latach 1919–1920 Bredemann był kierownikiem centrum badań roślin włóknistych w Berlinie. Od 1921 roku pełnił funkcję dyrektora i profesora w Instytucie Hodowli Roślin (później Wydziału Rolniczego i Hodowli Roślin) w pruskim instytucie badawczym rolnictwa w Landsbergu (obecnie Gorzów Wielkopolski). Tutaj zajmował się problemami agrotechnicznymi uprawy konopi, a później kukurydzy we wschodnich Niemczech. Od 1927 do 1950 roku był dyrektorem Państwowego Instytutu Botaniki Stosowanej w Hamburgu. W tym czasie prowadził na Uniwersytecie w Hamburgu wykłady nt.