Jan Skoryna (ur. w Andruszówce k. Żytomierza, zm. 11 lipca 1961 w Meksyku) – pułkownik saperów Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 5 czerwca 1888 w Andruszówce k. Żytomierza, w rodzinie dziedzicznej szlachty warszawskiej Edmunda i Heleny z ChmurzyńskichRyszard Żuchowski, Sylwetki saperów. następne pokolenie s. 40–41.. Był wnukiem Konstantego Skoryny (ur. 1843), generała majora armii rosyjskiej i kuzynem Augustyna Skoryny (ur. 1883), majora kawalerii Wojska Polskiego. Absolwent Włodzimierskiego Korpusu Kadetów w Kijowie.
wstąpił do armii rosyjskiej. , po ukończeniu Aleksandrowskiej Szkoły Wojskowej w Moskwie, został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z i wcielony do 3 batalionu saperów w Wilnie. Od 1910 do 1913 wykładowca w Oficerskiej Szkole Saperów. awansował na porucznika ze starszeństwem z . W styczniu 1914 nadal pełnił służbę w 3 bsap. na stanowisku młodszego oficera 3 kompanii.