Brał udział w obradach Okrągłego Stołu w podzespole ds. rolnictwa. W czerwcu 1989 został wybrany na posła na Sejm X kadencji w okręgu bialskopodlaskim z ramienia Komitetu Obywatelskiego. W parlamencie był wiceprzewodniczącym Komisji Obrony Narodowej. W wyborach w 1991 bezskutecznie ubiegał się o reelekcję w listy komitetu wyborczego Konfederacja Pracodawców. W 1993 bez powodzenia kandydował na posła z ramienia Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform. Był wśród założycieli Polskiego Stronnictwa Ludowego „Solidarność”, później działał w Stronnictwie Konserwatywno-Ludowym. W 2004 przystąpił do Platformy Obywatelskiej na Mokotowie.
Do 1993 pracował jako dyrektor Ośrodka Badań Opinii Publicznej, prowadził własną działalność konsultingową, był też doradcą ministra rolnictwa i ekspertem w Urzędzie m.st. Warszawy.
Odznaczenia W 2009 otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy
Bibliografia
Hanna Malarecka-Simbierowicz (red.), Nasi w Sejmie i w Senacie. Posłowie i senatorowie wybrani z listy Solidarności, Oficyna Wydawnicza „Volumen”, Warszawa 1990.