Vilim Frančić (ur. 1 maja 1896 w Daruvarze, zm. 16 września 1978 w Krakowie) – chorwacki slawista, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Życiorys Okres międzywojenny Syn Gjuro (Juraja), kolejarza, i Josipy z domu Budalek. Uczył się w gimnazjum w Podgórzu. Od 1911 należał do skautingu. Podczas I wojny światowej, w latach 1914–1915 jako ochotnik służył w II Brygadzie Legionów Polskich, uzyskując stopień plutonowego. Ranny w bitwie został zwolniony z wojska. W 1916 zdał maturę w Gimnazjum św. Anny. Studia polonistyczne, slawistyczne oraz germanistyczne rozpoczął na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktorat z filozofii uzyskał w Uniwersytecie Jagiellońskim w 1924 na podstawie rozprawy Pieśni serbskie o Kosowym Polu i ich dzieje w Polsce oraz został lektorem języka chorwackiego na Uniwersytecie Jagiellońskim. W okresie międzywojennym w zagrzebskim czasopiśmie „Obzor” opublikował kilka artykułów o Polsce. Jednocześnie pisał w polskiej prasie o Słowianach Południowych oraz wygłaszał w krakowskim radiu audycje o pisarzach chorwackich.