Theodor Friedrich Clemens Siebs (ur. 26 sierpnia 1862 w Bremie, zm. 28 maja 1941 we Wrocławiu) – niemiecki etnograf i germanista (uczeń Erwina Rohde i Eduarda Sieversa), specjalizujący się m.in. w dialektach fryzyjskich. Autor słownika wymowy niemieckiej (1898).
Życiorys Po zdaniu matury w Bremie podjął w latach 1881-1885 studia germanistyki i filologii klasycznej na uniwersytecie w Tybindze oraz germanistyki i lingwistyki porównawczej w Lipsku, jako uczeń m.in. Leskiena i Brugmanna. W 1885 w Lipsku uzyskuje stopień doktora, a w 1888 habilituje się na Uniwersytecie we Wrocławiu. Zarówno rozprawa doktorska, jak i habilitacyjna dotyczą języków fryzyjskich. Przez dwa lata pracuje na Uniwersytecie we Wrocławiu jako nieetatowy docent (Privatdozent). W latach 1890–1902 jest profesorem na uniwersytecie w Greifswaldzie. Od 1902 do emerytury zatrudniony na stanowisku profesora germanistyki, historii literatury i etnografii na Uniwersytecie Wrocławskim. Wcześniej Katedrą kierowali m.in. Hoffmann von Fallersleben i Karl Weinhold. W swoich badaniach naukowych oraz w dydaktyce preferował badania nad językiem i kulturą fryzyjską oraz językiem regionu Śląska. Jako przewodniczący (od 1902) Śląskiego Towarzystwa Etnograficznego (Schlesische Gesellschaft für Volkskunde).