wydawał czasopismo Mitteilungen der Schlesischen Gesellschaft für Volkskunde („Doniesienia Śląskiego Towarzystwa Ludoznawczego”); był inicjatorem „Śląskiego Atlasu Dialektów” oraz „Śląskiego Atlasu Etnograficznego”.

Słownik Siebsa Urzędową kodyfikacją wymowy niemieckiej zajmowała się mieszana komisja, której przewodniczył Theodor Siebs. W skład komisji wchodzili też językoznawcy: fonetyk Eduard Sievers z Lipska i anglista Karl Luick z Grazu oraz przedstawiciele teatrów z Berlina, Schwerina i Coburga. W roku 1898 komisja spotkała się na konferencji w Berlinie i w tym samym roku Siebs opublikował jej ustalenia w książce Deutsche Bühnenaussprache.(„Niemiecka wymowa sceniczna”).

Przy kodyfikacji wymowy nie dążono do stworzenia całkowicie nowych reguł, ale oparto się na istniejącej już wymowie scenicznej niemieckich teatrów. Nowe reguły opierały się na północnoniemieckim typie wymowy. Stąd też zyskały mniej akceptacji w Niemczech Południowych. W Austrii ukazał się później suplement Österreichisches Beiblatt zum Siebs (ostatnie wydanie ukazało się w roku 1969).