Święty Ludwik z Tuluzy koronujący Roberta Andegaweńskiego – obraz włoskiego malarza Simona Martiniego.
mały|250px|Pradella z pięcioma scenami z życia św. Ludwika
Obraz został wykonany dla neapolitańskiego kościoła Sam Lorenzo, na zlecenie Roberta Andegaweńskiego, władcy Królestwa Neapolu i Sycylii. Panel miał na celu sławić dynastię Andegawenów.
Opis obrazu Obraz przedstawia św. Ludwika z Tuluzy koronującego swojego młodszego brata Roberta Andegaweńskiego. Ludwik zrzekł się korony na rzecz swojego młodszego brata, przyjął święcenia kapłańskie i został biskupem Tuluzy w 1286 roku. Postać świętego majestatycznie siedzi na tronie na którym leży anatolijski kilim. Odziany jest w biskupią szatę (pluwiał) zapinaną na szyi ze srebrzystymi pieczęciami na tkaninie płaszcza zarzuconą na franciszkański habit. Z prawej strony klęczy jego brat w królewskich szatach koronacyjnych. Ludwik trzyma koronę nad jego głową co ma symbolizować nadanie władzy z rąk przedstawiciela Boga i kościoła. Obie postacie umieszczone zostały na złotym tle ze złotymi kwiatami lilii (fleurs-de-lis) będącymi heraldycznymi symbolami monarchii francuskiej. Te same emblematy znajdują się na niebieskiej ramie panelu. Złote tło i aureole są jeszcze pozostałością gotyckiego malarstwa tablicowego.