Układ pomieszczeń wewnątrz budynku jest nieregularny. Po wojnie, na parterze częściowo zachowała się posadzka z płytek ceramicznych, natomiast na piętrze miejscami występowały fragmenty posadzki cementowej. Podłogi drewniane nie zachowały się. Komunikację pomiędzy kondygnacjami zapewniają drewniane schody zabiegowe; na strych prowadzą jednobiegowe schody drewniane.
Na pierwszym piętrze bocznej ściany (wschodniej) znajdują się dwie płyciny: pierwsza upamiętniająca pożar 29 listopada 1787; druga z herbami Christopha Heinricha Ludewiga von Schweinitza i inicjałami C. H. L. v. S. (lewy) i jego żony Ernestine Sophie von Schweinitz Gräfin von Eicke i inicjałami E. S. v. S. G. v. E. (prawy).
Stajnia z wozownią mały|Stajnia i wozownia, widok z tarasu pałacu mały|Sala balowa w dawnej stajni Stajnia i wozownia w Brunowie to zabytkowe budynki gospodarcze w stylu neogotyckim, stanowiący część zespołu pałacowego w Brunowie. Wzniesiony w IV ćwierci XIX wieku jako uzupełnienie rezydencji pałacowej. Budynek wyróżnia się bogatym detalem architektonicznym i wysokim poziomem wykonania konstrukcyjnego, charakterystycznym dla architektury rezydencji ziemiańskich tego okresu. Obiekt zachowany jest w dobrym stanie technicznym. Mimo przekształceń powojennych, zachował wiele oryginalnych elementów konstrukcyjnych i dekoracyjnych.