Siemion Grigorjewicz Firin (; ur. w 1898 w Wilnie, zm. 14 sierpnia 1937 w MoskwieФирин,Семен Григорьевич) – w latach 1920–1930 oficer wywiadu wojskowego Armii Czerwonej Razwiedupr, następnie funkcjonariusz OGPU/NKWD w pionie zarządu łagrów, m.in. zastępca szefa Gułagu.
Życiorys Urodził się pod nazwiskiem Pupko w rodzinie biednego żydowskiego rzemieślnika. Ukończył szkołę miejską w Wilnie, po czym znalazł pracę pomocnika fizycznego w fabryce obuwia w Witebsku. W czasie I wojny światowej został zmobilizowany do armii rosyjskiej, ale po pewnym czasie zdezerterował. W 1917 pod nazwiskiem Firin zaangażował się w działalność rewolucyjną w Rosji. Brał udział w rewolucji bolszewickiej. Od 1918 był członkiem Rosyjskiej Partii Komunistycznej (bolszewików). Następnie wstąpił do nowo formowanych wojsk bolszewickich.
Od maja do czerwca 1919 uczestniczył w walkach z białogwardzistami i Niemcami na Białorusi i Litwie. Następnie uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Od lutego 1920 pełnił funkcję zastępcy szefa agentury wydziału politycznego Samodzielnej Brygady Spartakowskiej, złożonej z Niemców. W październiku tego roku został podporządkowany Rewolucyjnej Radzie Wojennej Frontu Zachodniego.