Maria Skokowska (Skakowska), ros. Мария Вячеславовна Скоковская (Скaковская) (ur. 2 marca 1878 w Irkucku, zm. 10 grudnia 1937 w Moskwie) – polska działaczka rewolucyjna, radziecki funkcjonariusz służb specjalnych.
Ukończyła gimnazjum w Irkucku. Zaangażowała się w działalność rewolucyjną. W 1898 r. wyjechała do Genewy. W 1899 r. przeniosła się do Paryża, gdzie studiowała filologię na Sorbonie. Nazwiązała kontakty z francuskimi komunistami-anarchistami. W 1904 r., z powodu wybuchu wypadków rewolucyjnych, powróciła do Rosji, biorąc aktywny udział w wiecach, demonstracjach itp. Po upadku rewolucji z powrotem wyjechała do Paryża. W 1908 r. rozpoczęła współpracę z młodoturkami. Przybyła do Konstantynopola, gdzie wzięła udział w rewolucji tureckiej. W kolejnych latach odbywała liczne podróże na Bałkany, Bliski Wschód i ponownie do Turcji, nawiązując kontakty z miejscowymi rewolucjonistami. W 1910 r. współuczestniczyła w rozpoczęciu wydawania w Konstantynopolu pisma „Stambulskije nowosti”, pierwszej tureckiej gazety w języku rosyjskim. Jednakże z powodu sprzeciwu władz carskiej Rosji pismo zostało wkrótce zamknięte. Maria Skokowska zaangażowała się wówczas w działalność międzynarodowej grupy socjaldemokratycznej, grupującej Rosjan, Bułgarów, Macedończyków, mieszkańców Kaukazu i Ukraińców, na czele której stał jej mąż Dżelal A.