Korkmasow. Zajmowała się przewożeniem materiałów propagandowych i łącznością ze strukturami grupy w różnych krajach. Jednocześnie nauczała w Szkole Nauk Politycznych w Konstantynopolu. W 1912 r., w związku z mającym nastąpić aresztowaniem, ponownie zamieszkała w Paryżu. Założyła tam pensję i restaurację, kontynuując działalność rewolucyjną. Utrzymywała kontakty z rosyjską misją wojskową. Od stycznia 1917 r. do stycznia 1918 r. kierowała rosyjską sekcją Międzyzwiązkowego Biura przy ministerstwie wojny władz francuskich, uzyskując dostęp do informacji wywiadowczych. W 1921 r. została zwerbowana przez rezydenta Razwiedupra w Paryżu. Po wykryciu siatki szpiegowskiej przez policję francuską na przełomie sierpnia/września 1923 r. przeniosła się do Berlina. Otrzymała tam propozycję kierowania nielegalną działalnością wywiadowczą w Warszawie, na co początkowo się nie zgodziła. Po odbyciu podróży po Polsce, odwiedzeniu swoich krewnych i otrzymaniu polskiego obywatelstwa udała się do Moskwy, gdzie do propozycji objęcia rezydentury Razwiedupra przekonał ją ostatecznie Józef Unszlicht. Po przybyciu do Warszawy zorganizowała siatkę szpiegowską, sięgającą do polskich instytucji rządowych, wojskowych i parlamentu. Na pocz. lipca 1925 r. Maria Skokowska została jednak aresztowana przez Policję Państwową.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Maria Skokowska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.