Iwan Demydowycz Trejko, ukr. Іван Демидович Трейко (ur. 16 kwietnia 1898 we wsi Starostynci w obwodzie winnickim, zm. 18 lipca 1945 we wsi Storożyw w obwodzie równieńskim) – ukraiński wojskowy, a następnie antybolszewicki dowódca partyzancki, działacz ruchu hetmańców w okresie międzywojennym, konsultant wojskowy sztabu Siczy Poleskiej, a następnie wojskowy Ukraińskiej Armii Powstańczej podczas II wojny światowej
Życiorys Podczas I wojny światowej służył w armii rosyjskiej. Po utworzeniu Hetmanatu wiosną 1918 r., wstąpił do nowo formowanej armii ukraińskiej. Następnie służył w Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej. W 1919 r. zorganizował oddział partyzancki, działający na Kijowszczyźnie. Wiosną 1921 r. liczył on ok. 100 powstańców. Na przełomie 1921/1922 r. oddział atamana I. Trejko został podporządkowany Północnej Grupie Powstańczej pod dowództwem atamana Karego, czyli płk. Serhija Jaworskiego. Na przełomie czerwca/lipca 1922 r. oddział I. Trejko pod naciskiem Armii Czerwonej został zmuszony do odwrotu do Polski. W sierpniu tego roku powrócił na Ukrainę. Jesienią 1922 r. oddział został rozpuszczony, ale wiosną 1923 r. z powrotem podjął walkę z bolszewikami. Ataman I. Trejko objął dowództwo Kijowskiej Grupy Powstańczej. Wkrótce jego oddział ponownie przeszedł polską granicę. Latem 1923 r.