najwyższym położonym – Góra Zamkowa k. Ogrodzieńca (504 m n.p.m.); najwyżej położoną miejscowością – Ogrodzieniec (430 m n.p.m.); najniżej położonym – Turze k. Kuźni Raciborskiej (178 m n.p.m.); najniżej położoną miejscowością – Kuźnia Raciborska (180 m n.p.m.).
Województwo rozciągało się na obszarze Wyżyny Śląskiej, Kotliny Oświęcimskiej i Raciborskiej oraz Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Na obszarze województwa przeważały mało urodzajne gleby bielicowe i brunatne, jedynie w części południowej i wschodniej występowały żyźniejsze gleby lessowe. Głównymi rzekami były Wisła, Odra i Przemsza; na obszarze województwa zaczynały swój bieg Warta i Pilica. Województwo leżało na dziale wodnym Wisły i Odry, co przy wielkiej koncentracji ludności i przemysłu powodowało deficyt wody; w celu zaopatrzenia Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego w wodę wybudowano szereg sztucznych zbiorników wodnych (największym było Jezioro Goczałkowickie na Wiśle, o powierzchni 32 km²).
Województwo katowickie, wraz z województwami bielskim, częstochowskim i opolskim, tworzyło makroregion południowy.
Historia W efekcie reformy administracyjnej z 1975, tworzącej 49 województw i likwidującej powiaty, województwo katowickie otrzymało nowy kształt terytorialny: