Trzecią część kompozycji stanowi kolejna grupka skazańców skupiająca się na środku płótna oraz widoczna za nimi panorama miasta.
Podział na części ma za zadanie uwypuklenie granicy pomiędzy skazanymi a ich katami, pomiędzy wzniosłymi ideałami a bezmyślnymi zbrodniarzami ślepo wykonującymi rozkazy. Skazańcy zostali przedstawieni w bardzo indywidualny sposób. Na ich twarzy widać strach, przerażenie, odwagę i rozpacz. Mnich na pierwszym planie składa dłonie do modlitwy, a stojący obok chłop zaciska pięści lub zasłania oczy. Oprawcy natomiast zlewają się w jedną bezosobową masę, wyglądającą podobnie nie posiadającą twarzy. Zło nie ma swoich bohaterów; to alegoria ludzkiego okrucieństwa. Dramatyzm sceny uwydatnia mała odległość między żołnierzami a skazańcami.
Interpretacja thumb|left|200px|Dłoń skazańca w białej koszuli z widocznymi stygmatami. Fragment Rozstrzeliwania 3 maja 1808 thumb|left|200px|Obraz Wierieszczagina Rozstrzelanie podpalaczy w Moskwie z 1898 roku Obraz spotkał się z mieszanymi reakcjami ze strony krytyków i historyków sztuki. Wojna przedstawiana była dotychczas w sposób bardziej humanitarny z wielkimi wydarzeniami w tle i wielkimi bohaterami. Goya przedstawia drugie, tragiczniejsze oblicze wojny.