Doprowadziło to do powstania wiersza ludowego równozgłoskowego, stychicznego (kata stíchon) oraz nierównozgłoskowego, który pozwalał na budowę szeregów rytmicznych (kata períodon). Niezależnie od form ludowych, z których w przyszłości wykształci się wiersz polityczny, przetrwały też starogreckie schematy wersyfikacyjne, zachowujące pozornie strukturę iloczasową dzięki zastosowaniu wiersza sylabotonicznego, gdzie przycisk akcentowy,zamiast iloczasu, był używany do tworzenia klasycznych heksametrów lub jambów.

Koniecznością stało się też przystosowanie twórczości poetyckiej do zmieniających się realiów życia społecznego. Poezja religii pogańskiej stawała się z wolna przedmiotem ćwiczeń szkolnych, rozkwitła natomiast poezja religijna wyrastająca z przeżycia wiary chrześcijańskiej, inspirowanego wewnętrznymi doznaniami i poruszeniami duszy. Poezja świecka zaangażowała się w sprawy centralizującego się państwa: sławiła nowo wznoszone budowle, opiewała cesarzy, poza tym uczyła i bawiła epigramami i anakreontykami.

Poeci religijni mały|Roman Pieśniarz otrzymuje od Matki Bożej dar tworzenia pieśni