Na początku lat pięćdziesiątych XIX w. odbył pielgrzymkę do Rzymu i Ziemi Świętej. Po powrocie do kraju przystąpił do budowy 52 kaplic na wzór palestyńskich. W tej liczbie, obok stacji drogi krzyżowej znajdowały się kaplice różańcowe i kaplice Siedmiu Boleści Matki Bożej. Rozbudował plebanię, dom mieszkalnych dla pracowników plebańskich i budynki gospodarcze. Własnym kosztem wybudował szkołę w Odporyszowie, a w Żabnie plebanię. Ożywił ruch pielgrzymkowy do łaskami słynącego obrazu Matki Bożej Odporyszowskiej i ułożył kilka pieśni.
W 1861 uzyskał mandat do Sejmu Krajowego Galicji we Lwowie w IV kurii (zamożniejsi mieszkańcy miasteczek i wsi) obwodu Tarnów, okręgu wyborczego nr 67 Dąbrowa-Żabno. Pierwsza sesja pod przewodnictwem marszałka krajowego Leona Ludwika Sapiehy odbyła się 15-26 kwietnia 1861, ostatnia 19 listopada - 31 grudnia 1866. Równocześnie był posłem do austriackiej Rady Państwa w Wiedniu. Należał do Koła Polskiego, frakcji konserwatystów. Powtórnie wybrany do Sejmu Krajowego Galicji, rozpoczął pracę 18 lutego 1867, a zakończył 13 listopada 1869 z powodu rozwiązania sejmu patentem cesarskim z 21 maja 1870.