Później przemianowana na R4D-8. LC-117D Wersja dla US Navy i United States Marine Corps. Później przemianowana na R4D-8L. TC-117D Wersja dla US Navy i United States Marine Corps. Później przemianowana na R4D-8T. VC-117D Wersja dla US Navy. Później przemianowana na R4D-8Z. YC-129 Prototyp Super DC-3 przedstawiony do oceny przez USAF. Przemianowany na C-47F, a następnie przekazany do US Navy jako XR4D-8. CC-129 Kanadyjskie oznaczenie C-47 (po 1970). XCG-17 Jeden samolot C-47 z usuniętymi silnikami, testowany jako szybowiec dla 40 żołnierzy. R4D-1 Skytrain Wersja C-47 dla US Navy i United States Marine Corps. R4D-3 Dwadzieścia samolotów w wersji C-53C przeniesionych do US Navy. R4D-5 Wersja C-47A z siecią elektryczną 24V. W 1962 przemianowane na C-47H. 238 tych samolotów przeniesiono do US Navy. R4D-5L Wersja R4D-5 przystosowana do pracy w warunkach Antarktydy. W 1962 przemianowane na LC-47H. R4D-5Q Wersja R4D-5 używana jako samolot szkoleniowy. W 1962 przemianowany na EC-47H. R4D-5R Wersja R4D-5 przystosowana do przewozu 21 pasażerów oraz jako samolot szkoleniowy. W 1962 przemianowany na TC-47H. R4D-5S Wersja R4D-5 stosowana jako specjalny samolot szkoleniowy. W 1962 przemianowana na SC-47H. R4D-5Z Wersja R4D-5 przystosowana do transportu VIP-ów.